De frees kan worden onderverdeeld in vijf categorieën, afhankelijk van de vorm van het werkstukbewerkingsoppervlak. De gereedschappen die worden gebruikt voor het zagen van hout door middel van een ultrasone snijmachine worden houtbewerkingsgereedschappen genoemd. Deze niet-metalen ronde mesmaterialen zorgen ervoor dat snijmessen met hogere snelheden kunnen snijden. In 1898, Taylor en de Verenigde Staten. White heeft het hogesnelheidsstaal uitgevonden. De uitvindingsliteratuur over spiraalboren werd opgetekend in 1822, maar werd pas in 1864 als handelsartikel geproduceerd. Al in de 28e tot 20e eeuw voor Christus verschenen in China de boren en zagen van koperen gereedschappen zoals koperen kegels en koperen kegels, boren, messen, enz., die vergelijkbaar zijn met moderne platte boren en zagen.
De messen van de snijmachine waren destijds gemaakt van gereedschapsstaal met een hoog koolstofgehalte en de toegestane snijsnelheid was ongeveer 5 meter / minuut. In 1923 vond Schleitel uit Duitsland gecementeerd carbide uit. Omdat de snijbladen die bij de mechanische productie worden gebruikt, in principe worden gebruikt om metalen materialen te snijden, wordt de term 'mes' over het algemeen opgevat als een snijblad voor het snijden van metaal. De oppervlaktecoatingmethode combineert de hoge sterkte en taaiheid van het basismateriaal met de hoge hardheid en slijtvastheid van de oppervlaktelaag, waardoor dit composietmateriaal betere snijprestaties heeft. In 1792 produceerde Mozley in het Verenigd Koninkrijk kranen en matrijzen.
De snelle ontwikkeling van snijbladen kwam echter eind 18e eeuw met de ontwikkeling van stoommachines en andere machines.
Bij gebruik van gelegeerd gereedschapsstaal wordt de snijsnelheid van het snijblad verbeterd tot ongeveer 8 meter per minuut, bij gebruik van snelstaal is deze meer dan verdubbeld en bij gebruik van harde legeringen is deze meer dan verdubbeld dan bij gebruik van snelstaal. Ook de oppervlaktekwaliteit en maatnauwkeurigheid van het door het snijden bewerkte werkstuk worden sterk verbeterd.
Omdat de prijs van snelstaal en hardmetaal relatief duur is, worden de snijbladen doorgaans gelast en mechanisch vastgeklemd. In 1972 produceerde General Electric polykristallijne synthetische diamant- en polykristallijne kubieke boornitride-bladen. In 1783 produceerde René in Frankrijk voor het eerst een frees.
Snijmachineblad is een gereedschap dat wordt gebruikt voor het snijden in de mechanische productie, ook wel cirkelvormig snijblad genoemd. Van 1949 tot 1950 begonnen de Verenigde Staten wisselplaten te gebruiken op draaigereedschappen, en dit werd al snel toegepast op frezen en ander gereedschap. In 1972 ontwikkelden Bangsha en Laglan uit de Verenigde Staten een fysieke opdampmethode om een harde laag titaniumcarbide of titaniumnitride aan te brengen op het oppervlak van een snijmes van hardmetaal of snelstaal. In 1868 maakte Mushete in Groot-Brittannië gelegeerd gereedschapsstaal dat wolfraam bevatte. Gereedschappen voor het bewerken van verschillende externe oppervlakken, waaronder draaigereedschappen, schaafmachines, frezen, broches en vijlen voor externe oppervlakken, enz.; gereedschappen voor het bewerken van gaten, waaronder boren, ruimers, boorgereedschappen, ruimers en broches voor het binnenoppervlak, enz.; draadverwerking Gereedschappen, waaronder tappen, matrijzen, automatisch openende en sluitende draadsnijkoppen, draaddraaigereedschappen en draadfrezen, enz.; tandwielbewerkingsgereedschappen, waaronder kookplaat, tandwielvormer, scheermes, bewerkingsgereedschap voor conische tandwielen, enz.; blokkeergereedschappen, inclusief inzetstukken Cirkelzaagbladen, lintzagen, boogzagen, blokkeergereedschappen en zaagbladfrezen, enz. In de latere periode van de periode van de Strijdende Staten (de derde eeuw voor Christus) werden vanwege de carbureringstechnologie koperen messen gemaakt


